Powstaje monografia o Mazowszu

Mówią, że mieszkają w Mazowszu. Czasem trafi się ktoś, kto zapyta: „Na Mazowszu? Gdzie dokładnie?”. Takie drobne nieporozumienia przytrafiały się również Joannie Kopaczewskiej, studentce V roku historii na UMK. Pisze właśnie monografię o swojej rodzinnej wsi. 

Dla Joanny ta praca to warunek konieczny do uzyskania dyplomu magistra. Dla mieszkańców wsi to okazja, aby poznać dzieje Mazowsza po raz pierwszy, bo nikt do tej pory nie pokusił się o publikację na ten temat.

– Pierwsze wzmianki pojawiły się w 1228 roku, więc jesteśmy starsi od Czernikowa – śmieje się studentka. – Ale faktem jest, że to będzie prawdopodobnie pierwsza tego typu praca.

Do tej pory opublikowano tylko książkę „Nadwiślańska gmina Czernikowo. Przeszłość, religijność, tożsamość”, której współautorką jest prof. Zofia Waszkiewicz, promotorka Joanny. To właśnie ta publikacja jest jednym ze źródeł w pracy nad historią Mazowsza.

– Każdy się zastanawiał, czy będę miała podstawy do napisania pracy. Okazuje się, że naprawdę sporo informacji jest w archiwach diecezjalnych i państwowych, np. w Płocku czy Włocławku. Słyszałam również o kilku historiach, których nie udało się mi się potwierdzić. Podobno w czasie II WŚ Mazowsze miało być ośrodkiem dla Niemek, które rodziłyby tutaj aryjskie dzieci  – dodaje Joanna.

Sama praca będzie miała ok. 100 stron. Pierwszy rozdział dotyczy okresu do XX wieku. całej historii do XX wieku. Wieś w średniowieczu było siedzibą rodu Doliwów. Pochodzili z dzielnicy Mazowsze i to prawdopodobnie od niej wzięli nazwę dla tego miejsca. Członkowie rodziny zajmowali wysokie stanowiska na dworach królewskich. Przez lata byli jednak nękani najazdami Krzyżaków. Mazowsze przeszło w posiadanie rodziny Dołęgów, którzy przyjęli przydomek „Mazowieccy”.

– Gdy chodziłam do podstawówki, słyszałam, że być może pochodzi ona od mazi. Jednak najbliższa prawdy jest wersja, że to właśnie Doliwowie z Wielkopolski wzięli nazwę od swojej dzielnicy – Mazowsza.

Dwa następne rozdziały Joanna przeznaczy na historię kościoła i szkoły. Budynek sakralny został zbudowany w 1900 roku, jednak parafia pamięta początki XVI wieku. W pobliżu znajduje się cmentarz z ponad stuletnimi grobowcami. Działalność Kościoła wiąże się z częścią o szkole, bo to duchowni zapewniali pierwsze kroki w edukacji.

– Budynek szkolny powstał na początku lat 60. XX wieku. Jak na tamte czasy to była bardzo nowoczesna inwestycja w tej okolicy– podkreśla Joanna. – Studiuję jeszcze pedagogikę i miałam tutaj praktyki, więc ta placówka jest mi szczególnie bliska. Rozdział zakończę planami dyrekcji do 2015 roku.

Na naszym profilu na portalu Facebook pojawili się pierwsi chętni, którzy przeczytaliby pracę. Publikacja w wydawnictwie na pewno pozwoliłaby na dotarcie do szerszego grona osób. Póki co, Joanna po obronie planuje we własnym zakresie oprawić pracę i przekazać ją do miejscowej biblioteki.